simple-life

ช่วงนี้อยู่บอกไม่ถูกว่าอยากอยู่บ้าน หรือ อยากออกไปข้างนอกกันแน่

จริงๆแล้ว สิ่งที่อยากทำจริงๆก็คือใช้่ช่วงสุดท้ายของปิดเทอมนี้ให้มีความสุขที่สุด

แต่ก็บอกไม่ได้ว่า จะมีความสุขที่สุดกับ "การอยู่บ้าน" หรือ "การออกข้างนอก" มากกว่ากัน

บางทีคงขึ้นอยู่กับสิ่งที่ทำด้วย...

    

อยู่บ้านคนเดียวก็เหงา แต่เหงาเพราะไม่มีคนยังดีกว่าออกไปข้างนอกเจอคนแล้วยังเหงา

วันนี้หาเรื่องออกนอกบ้านจนได้ เพราะหนูแหวน (ทำไมคณะนี้ถึงมีคนชื่อซ้ำเยอะนักเนี่ย) 

มาชวนไปทำงาน เนื้อหางานก็คือ พิมพ์รายชื่อแขกที่มาสัมนาในงานหนึ่ง...

แต่ปรากฏว่าพอไปจริงแล้ว สิ่งที่ต้องทำมันยังกะ General Bea (เบ๊?)เลย

ทุกคนที่(ถูกหลอก)ไปก็งงๆ มองหน้ากันเอ๋อๆ แล้วตกลงกันเงียบๆว่า

"เผ่นเหอะ"

    

ตอนเย็นแวะเดินพันทิพย์ 2 กับหนูแหวน...แต่ก็รู้สึกเหมือนยังขาดๆ

คนเยอะแยะ แต่เดินแล้วยังรู้สึกว่า "ไม่ใช่..." แต่ก็ไม่รู้ตัวว่า แล้วอะไรที่เรามองหาอยู่

(หรือนี่คือ "อารมณ์เปลี่ยว" o_O!! )

  

วันนี้ซื้อสมุดมาสองเล่ม....เล่มละ 170(แพงแสรด)

มองหาหนังสือเขียนไดอารี่ใหม่พอดี แต่กระดาษเดี่ยวนี้ชอบมีเส้นอะ

ถ้าเป็นแบบไม่มีเส้นก็มักจะแพงขูดรีดมากมาย

  

สองเล่มนี้เห็นแล้วนึกถึงพี่ชายคนนึงที่ตัวอักษรมีอารมณ์เหงาๆปนแฮะ

ถ้าซื้อไปฝากจะเสียมารยาทมั้ยเนี่ย ^^''

แต่อยากให้จริงๆนะคะ 

ขี้เกียจแกะบาร์โค้ด 

ปกของจริงผิวดีกว่าที่เห็นอะค่ะ มีผิวหิมะบนปก ผู้หญิงอยู่ปกหน้า ผู้ชายอยู่บนปกหลัง

อยู่บนเก้าอี้ตัวเดียวกัน แต่อยู่คนละฝั่งเลยแฮะ

 

อันนี้ก็เหมือนเดิม แต่เป็นเวอร์ชั่นฝนตก บนผิวปกมีรอยฝนกระจายๆอยู่

ผู้หญิงปกหน้า ผู้ชายปกหลังเหมือนเดิม หันหลังให้กันแบบนี้จะหากันเจอมั้ยล่ะเนี่ย

....

     

ความจริงมีเล่มนึง เป็นกลางป่าผู้หญิงเดินไปหาผู้ชายแล้วล่ะ (หากันเจอแล้วใช่มั้ย?)

แต่ผู้ชายหันหลังให้ หมายความว่ายังไงรึเปล่า? 

อยากจะซื้อมาเหมือนกัน เป็นเซ้ตดี แต่ว่าเล่มนั้นมีเส้นบรรทัด =_=''

เป็นสมุดของบริษัท FULLSTOP ค่ะ สงสัยตั้งใจทำเป็นซีรี่ส์ปกหนังสือ 55+

(แต่ก็ขายดีนะ เราคนนึงก็หลงซื้อมาเรียบร้อย) 

หวังว่าตอนจบคงแฮปปี้นะ (แค่ปกหนังสือ อินไปมั้ย)

    

ว่าแต่...เอามาเขียนเป็นไดอารี่แบบนี้ก็เหงาแย่สิเนี่ย  

     

 

 

 

 

 

ภาพของฉันและเธอ ทุกสิ่งที่เธอให้ฉัน

ที่ที่เราเดินไปด้วยกัน

ปล่อยให้เป็นอดีต ใส่กล่องวางทิ้งไว้

ทำเป็นลืมมันไป แต่ทำไมไม่ดีขึ้นเลย

 

เพราะแค่เพียงหลับตา ก็เห็นภาพเธออยู่อย่างนั้น

ยังไม่มีสักคืน ที่ฉันจะลืมว่ายังคงรักใคร

 

หากฉันใช้สมองจดจำเรื่องราวก็ยังพอจะลืมเธอได้

แต่ฉันใช้หัวใจ เก็บความทรงจำเรื่องของเรา

ต่อให้พยายามสักเท่าไร แต่ก็ทำได้เพียงแค่ทิ้งเรื่องราวรอบๆกายไป

อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล แต่ความรักกลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุกที

 

จะทำไงให้ตื่น จากคืนที่ฉันฝันว่ายังมีเธอ

ทั้งที่ความจริงไม่มี

เพราะแค่เพียงหลับตาก็เห็นภาพเธออยู่อย่างนั้น

ยังไม่มีสักคืน ที่ฉันจะลืมว่ายังคงรักใคร

 

หากฉันใช้สมองจดจำเรื่องราว ก็ยังพอจะลืมเธอได้

แต่ฉ้นใช้หัวใจ เก็บความทรงจำเรื่องของเรา

ต่อให้พยายามสักเท่าไร แต่ก็ทำได้เพียงแค่ทิ้งเรื่องราวรอบๆกายไป

อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล แต่ความรักกลับยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุกที

 

จะทำอย่างไรถึงจะลืมเธอได้เสียที?

 

***********************************

นานๆทีก็หลอกตัวเองว่าลืมมันไปหมดแล้ว

แต่สายตาของเพื่อนฝูงที่มองมาที่เราอย่างรู้ทันทำให้รู้สึกสมเพชตัวเอง

แม้แต่คนรอบข้างยังดูออกเลยว่ายังลืมทั้งหมดไปไม่ได้

แล้วจะนับอะไรกับตัวเองที่หลอกตัวเองไปวันๆ

 

ถ้าสมองมี Harddisk ก็คงจะ Format ทิ้งไปได้แล้ว

ไวรัสที่ติดค้างอยู่โดยที่ยังไม่รู้ว่าจะหายไปเมื่อไร

นึกสมเพชตัวเองทุกครั้งที่คิดว่า

"เธอคงไม่ต้องใช้เวลาเพื่อลืมฉันนานนัก"

 

เหงา เศร้า เปลี่ยว

T,__,T

งานเยอะมากมายช่วงนี้ แต่ก็ยังไม่มีอารมณ์จะทำอะไรจริงๆซักที

บางทีพออยากจะทำงานขึ้นมา เวลาก็มีไม่พอ อยากจะคุมเวลาได้จริงๆเลย

คิดอีกที แค่"บริหารเวลา"ให้เป็น อะไรคงง่ายขึ้น T_T

 

ตอนนี้ความรู้สึกเหมือนเพิ่งเปิดเทอมแต่ความจริงเปิดมาจะเดือนแล้วสินะ

งานก็ค่อยๆโหมมากันแล้ว ต่อไปคงจะมีเวลามาแรดๆหน้าจอน้อยลง (เซ็งเป็ด)

 

สถานการณ์ความสัมพันธ์ระหว่างสามแหวนตอนนี้กำลังระส่ำระส่าย(ใช้คำเกินไปหน่อย)

ทั้งที่ห้องเรามี แหวน ถึงสามแหวน แต่ก็มีอะไรหลายๆอย่างต่างกัน (รู้สึกเหมือนานะ กับ นานะ) =_=

อันนี้มีสามคน ให้อารมณ์เหมือน บลอสซัม บับเบิลส์ บัตเตอร์คัพมากกว่า 55

แต่ตอนนี้อะไรหลายๆอย่างก็กำลัง...เฮ้อ ค่อนข้างแย่

เครียดแทนแหวน เหนื่อยแทนแหวน ส่วนแหวนคนนี้กำลังปวดหลัง =_=

 

ในที่สุดก็ไปได้มาจริงๆ

Everything is Illuminati? 55+

Illuminati ความหมายตรงตัวคือ ผู้นำมาซึ่งแสงสว่าง

เทพที่เกิดมาจากแสงสว่างคือ ลูซิเฟอร์ T_T

(อ่า แต่ไม่ได้บูชาปิศาจนะ นั่นก็เวอร์ไป)

อันนี้ทำเพราะชอบการออกแบบเป็นการส่วนตัว

ใครอ่าน Angels & Demons แล้วคงจะคุ้นๆกับสัญลักษณ์นี้อยู่มั่ง

มันเป็นอักษรแอมบิแกรม คือ เป็นตัวสมมาตรซ้ายขวา และกลับหัวอ่านได้เหมือนกัน

 

สรุป ชอบ สมมาตร กลางๆดี สวย จบ